Kuća u kući na mestu kuće Pišemo o zgradi Jugoslovenskog dramskog pozorišta u ulici Kralja Milana

U rubrici Zgrada u Beogradu nastavljamo da istražujemo skrivene građevine prestonice sa zanimljivom sudbinom i arhitekturom. U novom izdanju pišemo o zgradi Jugoslovenskog dramskog pozorišta u ulici Kralja Milana 50, sa staklenom fasadom koja skriva još jednu fasadu.

Iz daljine se čini da gledamo u modernu pozorišnu zgradu, ali čim se približite, postaje jasno da se iza staklene fasade nalazi još jedna – akademska, sa skulpturama i gipsanim ukrasima.

Krenimo od početka – u početku se na ovom mestu nalazio manjež, izgrađen u drugoj polovini XIX veka. Tokom Prvog svetskog rata koristilo ga je Narodno pozorište, ali je 1927. godine zgrada izgorela. Nova pozorišna zgrada, nazvana Manjež, izgrađena je nakon požara prema projektu ruskog arhitekte – belog emigranta – Nikolaja Krasnova. Od 1931. do 1936. godine, ova pozorišna zgrada je čak bila i dom parlamenta.

Posle Drugog svetskog rata, zgradu je Momčilo Bjelobrok adaptirao u izrazito modernističkom stilu za potrebe Jugoslovenskog dramskog pozorišta – raskošna fasada skrivala se iza slepog zida, ali se u zgradi pojavio atrijum. Osamdesetih godina prošlog veka, slepu, monotonu fasada smatrali su dosadnom, pa je arhitekta Đorđe Bobić́ otvorio deo Krasnovljeve fasade. Možda bi pozorište i danas stajalo u ovom obliku da nije bilo požara koji se dogodio 1997. godine.

Rekonstrukciju su nakon požara izvršili arhitekte Zoran Radojičić́ i Dejan Miljković, koji su odlučili da obnovljenoj zgradi daju obeležja svih njenih prethodnih verzija: restaurirali su dekorativnu fasadu prema Krasnovljevom projektu, proširili atrijum prema Beloborkinom projektu i sačuvali fontanu na bočnoj fasadi iz intervencija iz osamdesetih godina XX veka. Urađena je prema projektu Đorđa Bobića i Čedomira Vasića i predstavljala je poklon vojvođanskih opština Beogradu za IX samit Pokreta nesvrstanih 1989. godine.

Tekst: Elvira Ibragimova
Fotografije: Konstantin Kondrukhov / Mapa Mag